پرسش و پاسخ درباره سخنان آیت الله صمدی آملی

فایل دوم صوتی که چند شبهه از حجت الاسلام والمسلمین وکیلی پرسیده می شود:

دانلود کنید:

دریافت

حتماْ دانلود بفرمایید / حجم : ۲ مگابایت / کیفیت عالی / ۱۰ دقیقه / mp3

--------------------------

فایل اول توضیحات ایشان درباره سخنان آیت الله صمدی آملی که در سایت های مخالفین حکمت و عرفان جنجال به پا کرده اند :

برای دانلود کلیک کنید

--------------------------------------------

شب قدر همان شبی است که در تمام سال شبی به خوبی وفضیلت آن نمی رسد وعمل در آن بهتر است از عمل در هزار ماه ودر آن شب تقدیر امور سال می شود وملائکه وروح که اعظم ملائکه است درآن شب باذن پروردگار بزمین نازل می شوند وبخدمت امام زمان علیه الستلام مشرف می شوند وآنچه برای هر کس مقدر شده است بر امام علیه السلام عرض می کنند واعماال شب قدر بر دو نوع است ، یکی آنکه در هر سه شب باید کرد ودیگر آنکه مخصوص است بهر شبی. 

اما اعمالی که در هر سه شب مشترک است وباید انجام داد :

اول : غسل است  ( مقارن غروب آفتاب ، که بهتر است نماز شام را با غسل خواند )
دوم : دو رکعت نماز است که در هر رکعت بعد از حمد هفتمرتبه توحید بخواند وبعد از فراغ  هفتاد مرتبه اَستَغفُرِاللهَ وَاَتوبُ اِلَیهِ ودر روایتی است که از جای خود بر نخیزد تا حقتعالی او وپدر ومادرش را بیامرزد.
سوم : قرآن مجید را بگشاید وبگذارد در مقابل خود وبگوید :  اَللّهُمَّ اِنّی اَسئَلُِکَ بِکِتابِکَ المُنزَلِوَمافیهِاسمُکَالاَکبَرُو،اَسماؤُکَ الحُسنی وَیُخافُ وَ یُرجی اَن تَجعَلَنی مِن عُتَقائِکَ مِنَ النّار پس هر حاجت که دارد بخواند
چهارم : مصحف شریف را بگیرد وبر سر بگذارد وبگوید :

 اَللّهمَّ بِحَقِّ هذاالقُرآنِ وَ بِحَقِّ مَن اَرسَلتَه بِه وَبِحَقِ کُلِّ مومنٍ مَدَحتَه ُ فیهِ وَبِحَقِّکَ عَلَیهِم فلا اَحَدَ اَعرَفُبِ بِحَقِّکَ مِنکَ

ده مرتبه بگوید : بِکَ یا الله
ده مرتبه : بِمُحَمَّدٍ
ده مرتبه : بِعلیٍّ
ده مرتبه : بِفاطِمَةَ
ده مرتبه : بِالحَسَنِ
ده مرتبه :  بِالحُسَین ِ
ده مرتبه :  بِعلیّ بنِ الحُسین
ده مرتبه :  بِمُحَمَّدِ بنِ  عَلِیٍّ
ده مرتبه :  بِجَعفَر بنِ مُحَمَّدٍ
ده مرتبه :  بِموُسی بنِ جَعفَر ٍ
ده مرتبه :  بِعلیِّ بنِ عَلیٍّ
ده مرتبه :  بِعَلِیِّ بنِ  مُحَمَّدٍ
ده مرتبه :  بِالحَسَنِ بنِ  عَلِیٍّ
ده مرتبه :  بِالحُجَّةِ

پس هر حاجتی داری طلب کن .
پنجم : زیارت امام حسین (ع) است؛ که در خبر است که چون شب قدر میشود منادی از آسمان هفتم ندا میکند که  حق تعالی آمرزید هر کسی را که به زیارت قبر امام حسین (ع) آمده .
ششم : احیا داشتن این شبها است که در روایت امده هر کس احیا کند شب قدر را گناهان او آمرزیده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان وسنگینی کوهها وکیل دریاها باشد .
هفتم : صد رکعت نماز کند که فضیلت بسیار دارد ، وافضل آنست که در هر رکعت بعد از حمد ده مزتبه توحید بخواند .
هشتم : بخواند :اَللّهُمَّ اِنّی اَمسَیتُ لَکَ عَبدًا داخِرًا لا اَملِکُ لِنَفسی وَ اَعتَرِفُ ....

مفاتيح الجنان شيخ عباس قمي

امام خمینی آیت الله جوادی آملی پناهیان قرائتی نقویان شب قدر کلیپ

شب قدر از نگاه علامه طباطبایی(ره)+ توصیه‌های آیت الله مصباح یزدی

توصیه می کنم حتماً حتماً ببینید :

گلچین 17 کلیپ سخنرانی فوق العاده زیبا + دو مطلب بسیار مهم و خواندنی

پيرامون تربيت نفس در ماه رمضان

حجم : 670 كيلوبايت | فرمت mp3

لينك دانلود : مستقيم

خطبۀ رسول‌ الله‌ در جمعۀ آخر ماه‌ شعبان‌

در خطبه‌اي‌ كه‌ رسول‌ خدا صلّي‌ الله‌ عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ در جمعۀ آخر ماه‌ شعبان‌ قرائت‌ فرمودند مردم‌ را اندرز دادند كه‌ اين‌ ماه‌ (رمضان‌) ماه‌ پربركت‌ و رحمت‌ است‌، ماه‌ مغفرت‌ و دعا و اجابت‌ است‌، ماه‌ نماز، ماه‌ قرائت‌ قرآن‌، ماه‌ صدقه‌ و صلۀ رحم‌ و ايثار است‌، ماه‌ اداي‌ فرائض‌ و روزه‌ و انفاق‌، و بهار آمرزش‌ و تخفيف‌ بر زيردست‌ و رحم‌ بر صغير و احترام‌ و توقير كبير؛ مفصّلاً بياناتي‌ فرمودند. و مفادش‌ آنستكه‌ مؤمن‌ در شهر رمضان‌ نه‌ تنها از آدابي‌ كه‌ فقهاء در كتب‌ عمليّه‌ ذكر مي‌كنند بايد اجتناب‌ ورزد بلكه‌ در اين‌ ماه‌ رحمت‌ بايد با شراشر وجود خود جلب‌ رحمت‌ كند، خشوع‌ و خضوع‌ داشته‌ باشد، هميشه‌ به‌ ذكر خدا اشتغال‌ ورزد، در هر امري‌ كه‌ او را به‌ خدا نزديك‌ كند سبقت‌ گيرد، و از هرچيزي‌ كه‌ او را از خدا دور كند بگريزد، به‌ آنچه‌ خدا امر كرده‌ عمل‌ كند و از آنچه‌ نهي‌ فرموده‌ اجتناب‌ ورزد، از هر چه‌ ديدنش‌ را حرام‌ فرموده‌ چشم‌ ببندد و به‌ هر چه‌ شنيدنش‌ را ممنوع‌ كرده‌ گوش‌ ندهد.

و خلاصه‌ با بيانات‌ خود در اين‌ خطبه‌ آن‌ صراط‌ مستقيمي‌ كه‌ اقصر فاصلۀ بين‌ انسان‌ و خداست‌ را تشريح‌ كردند. أميرالمؤمنين‌ عليه‌ السّلام‌ كه‌ اين‌ روايت‌ را بيان‌ مي‌كنند مي‌گويند: در پايان‌ خطبه‌ برخاستم‌ و عرض‌ كردم‌: يَا رَسُولَ اللَهِ! مَا أَفْضَلُ الاعْمَالِ فِي‌ هَذَا الشَّهْرِ ؟ فَقَالَ: يَا أَبَا الْحَسَنِ! أَفْضَلُ الاعْمَالِ فِي‌ هَذَا الشَّهْرِ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللَهِ.

«اي‌ رسول‌ خدا بهترين‌ اعمال‌ در اين‌ ماه‌ چيست‌ ؟ رسول‌ خدا فرمود: اي‌ أبوالحسن‌! بهترين‌ اعمال‌ در اين‌ ماه‌ اجتناب‌ از گناهان‌ است‌.»

ثُمَّ بَكَي‌، فَقُلْتُ: مَا يُبْكِيْكَ يَا رَسُولَ اللَهِ ؟ فَقَالَ: أَبْكِي‌ لِمَا يُسْتَحَلُّ مِنْكَ فِي‌ هَذَا الشَّهْرِ؛ كَأَنِّي‌ بِكَ وَ أَنْتَ تُصَلِّي‌ لِرَبِّكَ وَ قَدِ انْبَعَثَ أَشْقَي‌ الاوَّلِينَ وَ الاخِرِينَ، شَقِيقُ عَاقِرِ نَاقَةِ ثَمُودَ؛

فَضَرَبَكَ ضَرَبَةً عَلَي‌ قَرْنِكَ فَخُضِبَتْ مِنْهَا لِحْيَتُكَ.

«سپس‌ رسول‌ خدا گريه‌ كرد. عرض‌ كردم‌ اي‌ پيامبر خدا علّت‌ گريۀ شما چيست‌ ؟ فرمود: گريه‌ مي‌كنم‌ براي‌ آن‌ حادثۀ عظيمي‌ كه‌ در اين‌ ماه‌ بر تو فرود آيد و خون‌ ترا حلال‌ كنند.

مثل‌ اينكه‌ من‌ مي‌بينم‌ كه‌ تو در حال‌ نماز و مناجات‌ با پروردگارت‌ هستي‌، در اين‌ حال‌ شقي‌ترينِ اوّلين‌ و آخرين‌، هم‌ دوش‌ و همرديف‌ پي‌ كنندۀ ناقۀ صالح‌ برانگيزد و چنان‌ ضربتي‌ بر مغز سر تو فرود كند كه‌ از آن‌ ضربت‌ محاسنت‌ به‌ خون‌ خضاب‌ شود.»

فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَهِ! فِي‌ سَلَامَةٍ مِنْ دِيني‌ ؟ فَقَالَ صَلَّي‌ اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ: فِي‌ سَلَامَةٍ مِنْ دِينِكَ.

«عرض‌ كردم‌: اي‌ پيغمبر خدا ؟ آيا در آن‌ حال‌ دين‌ من‌ سالم‌ خواهد بود ؟ فرمود ـ كه‌ درود خدا بر او و آلش‌ باد ـ: بلي‌ دين‌ تو سالم‌ خواهد بود.»

ثُمَّ قَالَ: يَا عَلِيُّ! مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِي‌، وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي‌؛ لاِنَّكَ مِنِّي‌ كَنَفْسِي‌، وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي‌، وَ أَنْتَ وَصِيِّي‌ وَ خَلِيفَتِي‌ فِي‌ أُمَّتِي‌.

«سپس‌ رسول‌ خدا فرمود: اي‌ عليّ! كسيكه‌ تو را بكشد حقّاً مرا كشته‌ است‌، و كسيكه‌ تو را دشمن‌ دارد حقّاً مرا دشمن‌ داشته‌ است‌؛ زيرا كه‌ نسبت‌ تو با من‌ مثل‌ جان‌ من‌ است‌، و سرشت‌ تو از سرشت‌ من‌ است‌، و تو وصيّ من‌ و جانشين‌ من‌ در امّت‌ من‌ هستي‌.»

ترجمه خطبۀ رسول‌ الله‌

شيخ صدوق به سند معتبره روايت كرده از حضرت امام رضا (عليه السلام) از پدران بزرگوار خود از حضرت اميرالمؤ منين (عليه و على اولاده السلام) كه فرمود : خطبه اى خواند براى ما روزى حضرت رسول خدا (صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ آله) پس فرمود : اَيُّها النّاس بدرستى كه رو كرده است به سوى شما ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش. ماهى است كه نزد خدا بهترين ماه ها است و روزهايش بهترين روزها است و شب هايش بهترين شب ها است و ساعت هايش بهترين ساعتها است و آن ماهي است كه خوانده اند شما را در آن بسوى ضيافت خدا و گرديده ايد در آن از اهل كرامت خدا . نَفَسهاى شما در آن ثواب تسبيح دارد و خواب شما ثواب عبادت دارد و عملهاى شما در آن مقبول است و دعاهاى شما در آن مستجاب است . پس سؤ ال كنيد از پروردگار خود به نيّت هاى درست و دل هاى پاكيزه از گناهان و صفات ذميمه كه توفيق دهد شما را براى روزه داشتن آن و تلاوت كردن قرآن در آن .

به درستى كه شقى و بد عاقبت كسى است كه محروم گردد از آمرزش خدا در اين ماه عظيم و ياد كنيد به گرسنگى و تشنگى شما در اين ماه تشنگى و گرسنگى روز قيامت را و تَصدّق كنيد بر فقيران و مسكينان خود و تعظيم نمائيد پيران خود را و رحم كنيد كودكان خود را و نوازش نمائيد خويشان خود را و نگاه داريد زبان هاى خود را از آنچه نبايد گفت و بپوشيد ديدهاى خود را از آنچه حلال نيست شما را در نظر كردن به سوى آن و بازداريد گوش هاى خود را از آنچه حلال نيست شما را شنيدن آن و مهربانى كنيد با يتيمان مردم تا مهربانى كنند بعد از شما با يتيمان شما و بازگشت كنيد به سوى خدا از گناهان خود و بلند كنيد دست هاى خود را به دعا در اوقات نمازهاى خود ، زيرا كه وقت نمازها بهترين ساعت ها است که نظر مى كند حق تعالى در اين اوقات به رحمت به سوى بندگان خود و جواب مى گويد ايشان را هرگاه او را مناجات كند و لبّيك مى گويد ايشان را هرگاه او را ندا كنند و مستجاب مى گرداند هرگاه او را بخوانند اى گروه مردمان . به درستى كه جان هاى شما در گروِ  كرده هاى شما است ، پس از گرو به در آوريد به طلب آمرزش از خدا و پشت هاى شما گرانبار است از گناهان شما ، پس سبك گردانيد آنها را به طول دادن سجده ها و بدانيد كه حق تعالى سوگند ياد كرده است به عزّت و جلال خود كه عذاب نكند نمازگذارندگان و سجده كنندگان در اين ماه را و نترساند ايشان را به آتش جهنم در روز قيامت .

ايُّها النّاس هر كه از شما افطار دهد روزه دار مؤمنى را در اين ماه از براى او خواهد بود نزد خدا ثواب بنده آزاد كردن و آمرزش گناهان گذشته . پس ‍ بعضى از اصحاب گفتند : يا رسول الله همه ما قدرت بر آن نداريم .  حضرت فرمود : بپرهيزيد از آتش جهنم به افطار فرمودن روزه داران اگرچه به نصف دانه خرما باشد و اگر چه به يك شربت آبى باشد ؛ به درستى كه خدا اين ثواب را مى دهد كسى را كه چنين كند اگر قادر بر زياده از اين نباشد .

اَيُّها النّاسُ هر كه خُلْق خود را در اين ماه نيكو گرداند بر صراط آسان بگذرد در روزى كه قدم ها بر آن لغزد و هر كه سبك گرداند در اين ماه خدمت غلام و كنيز خود را ، خدا در قيامت حساب او را آسان گرداند و هر كه در اين ماه شرّ خود را از مردم باز دارد ، حق تعالى غضب خود را در قيامت از او باز دارد و هر كه در اين ماه يتيم بى پدرى را ، گرامى دارد خدا او را در قيامت گرامى دارد و هر كه در اين ماه صله و احسان كند با خويشان خود خدا وَصل كند او را به رحمت خود در قيامت و هر كه در اين ماه قطع احسان از خويشان خود بكند ، خدا در قيامت قطع رحمت از او كند و هر كه نماز سنّتى در اين ماه بكند خدا براى او برات بيزارى از آتش جهنم بنويسد و هر كه در اين ماه نماز واجبى را ادا كند خدا عطا كند به او ثواب هفتاد نماز واجب كه در ماه هاى ديگر كرده شود و هر كه در اين ماه بسيار بر من صلوات فرستد خدا سنگين گرداند ترازوى عمل او را در روزى كه ترازوهاى اعمال سبك باشد و كسى كه يك آيه از قرآن در اين ماه بخواند ثواب كسى دارد كه در ماه هاى ديگر ختم قرآن كرده باشد .

اَيُّها النّاسُ بدرستى كه درهاى بهشت در اين ماه گشاده است پس سؤ ال كنيد از پروردگار كه آن را به روى شما نبندد ؛ و درهاى جهنّم در اين ماه بسته است . پس سؤ ال كنيد از پروردگار تبارك و تعالى به تلاوت كردن قرآن مجيد در شب ها و روزهاى اين ماه و به ايستادن به نماز و جِدّ و جَهد كردن در عبادت و بجا آوردن نمازها در اوقات فضيلت و كثرت استغفار و دعا .

فَعَنِ الصّادِقِ عليه السلام : اَنَّهُ مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ فى شَهْرِ رَمَضانَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ اِلى قابِلٍ اِلاّ اَنْ يَشْهَدَ عَرَفَةَ

امام صادق عليه السلام فرمود: هر كه در ماه رمضان آمرزيده نشود تا سال آينده آمرزيده نشود مگر آنكه در عرفات حاضر شود

و نگاه دارد خود را از چيزهايى که خدا حرام كرده است و از افطار كردن بر چيزهاى حرام و رفتار كن به نحوى كه مولاى ما حضرت صادق (عليه السلام) وصيّت نموده و فرموده هرگاه روزه دارى ، مى بايد كه روزه داری گوش و چشم و مو و پوست و جميع اعضاى تو ، يعنى از محرّمات بلكه از مكروهات و فرمود بايد كه روزِ روزه داری تو مانند روزِ افطار تو نباشد و نيز فرموده كه روزه نه همين ترک از خوردن و آشاميدن است ؛ بلكه بايد در روز روزه نگاه داريد زبان خود را از دروغ و بپوشانيد ديده هاى خود را از حرام و با يكديگر نزاع مكنيد و حَسَد مبريد و غيبت مكنيد و مجادله مكنيد و سوگند دروغ مخوريد بلكه سوگند راست نيز و دشنام مدهيد و فحش مگوئيد و ستم مكنيد و بى خردى مكنيد و دلتنگ مشويد و غافل مشويد از ياد خدا و از نماز و خاموش باشيد از آنچه نبايد گفت و صبر كنيد و راستگو باشيد و دورى كنيد از اهل شرّ و اجتناب كنيد از گفتار بد و دروغ و افتراء و خصومت كردن با مردم و گمان بد بردن و غيبت كردن و سخنى كنى كردن و خود را مُشْرِف به آخرت دانيد و منتظر فَرَج و ظُهور قائم آل محمّد (عليه السلام) باشيد و آرزومند ثوابهاى آخرت باشيد و توشه اعمال صالحه براى سفر آخرت برداريد .

بر شما باد به آرام دل و آرام تن و خضوع و خشوع و شكستگى و مذلّت مانند بنده اى كه از آقاى خود ترسد و ترسان باشيد از عذاب خدا و اميدوار باشيد رحمت او را و بايد پاك باشد اى روزه دار دل تو از عيبها و باطن تو از حيله ها و مكرها و پاكيزه باشد بدن تو از كثافتها و بيزارى بجوى به سوى خدا از آنچه غير اوست و در روزه ولايت خود را خالص گردانى از براى او و خاموش باشى از آنچه حق تعالى نهى كرده است تو را از آن در آشكارا و پنهان و بترسى از خداوند قهار آنچه سزاوار ترسيدن او است در پنهان و آشكار و ببخشى روح و بدن خود را به خداى عزّوجلّ در ايّام روزه خود و فارغ گردانى دل خود را از براى محبّت او و ياد او و بدن خود را به كارفرمائى در آنچه خدا تو را امر كرده است به آن و خوانده است به سوى آن اگر همه اينها را به عمل آورى آنچه سزاوار روزه داشتن است به عمل آورده اى و فرموده خدا را اطاعت كرده اى و آنچه كم كنى از آنها كه بيان كردم از براى تو به قدر آن از روزه تو كم مى شود از فضل آن و ثواب آن .

به درستى كه پدرم گفت : رسول خدا (صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ آله) شنيد كه زنى در روز روزه اى جاريه خود را دشنام داد . حضرت طعامى طلبيد . آن زن را گفت بخور زن . زن گفت من روزه ام . فرمود : چگونه روزه اى كه جاريه خود را دشنام دادى . روزه فقط همین نخوردن و نیاشاميدن تنها نيست . به درستى كه حق تعالى روزه را حجابى گردانيده است از ساير امور قبيحه . از كردار بد و گفتار بد . چه بسيار كمند روزه داران و چه بسيارند گرسنگى كشندگان و حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام) فرمود كه چه بسيار روزه دارى كه بهره اى نيست او را از روزه به غير از تشنگى و گرسنگى و چه بسيار عبادت كننده اى كه نيست او را بهره اى از عبادت به غير تَعَب . اى خوشا خواب زيركان كه بهتر از بيدارى و عبادت احمقان است و خوشا افطار كردن زيركان كه بهتر از روزه داشتن بى خردان است .

و روايت شده از جابربن يزيد از حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) كه حضرت رسول (صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ آله) به جابر بن عبدالله فرمود : اى جابر اين ماه رمضان است ، هر كه روزه بدارد روز آن را و بايستد به عبادت پاره اى از شبش را و باز دارد از حرام شكم و فَرْج خود را و نگاه دارد زبان خود را ، بيرون رود از گناهان خود مثل بيرون رفتن او از ماه . جابر گفت يا رسول اللّه چه نيكو است اين حديث كه فرمودى ،  فرمود : اى جابر  چقدر سخت است اين شرطهايى كه نمودم و بالجمله اعمال اين ماه شريف در دو مطلب و يك خاتمه ذكر مى شود.

ربا از منظر قرآن کریم :

1- فَبِظُـلْم مِّنَ الَّذِينَ هَادُواْ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَـت أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا * وَأَخْذِهِمُ الرِّبَواْ وَقَدْ نُهُواْ عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَ لَ النَّاسِ بِالْبَـطِـلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَـفِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا . نساء، آيه 160 ـ 161.

پس به سزاى ستمى كه از يهوديان سر زد و به سبب آن كه ]مردم را[ بسيار از راه خدا باز داشتند، چيزهاى پاكيزه اى را كه بر آنان حلال شده بود، حرام گردانيديم، و ]به سبب [ربا گرفتنشان ـ با آن كه از آن نهى شده بودند ـ و به ناروا مال مردم خوردنشان; و ما براى كافران آنان، عذابى دردناك آماده كرده ايم.

2- يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ الرِّبَواْ أَضْعَـفًا مُّضَـعَفَةً وَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . آل عمران، آيه 130.

اى كسانى كه ايمان آورده ايد، ربا را ]با سودِ [چندين برابر مخوريد; و از خدا پروا كنيد، باشد كه رستگار شويد.

3- الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَواْ لاَ يَقُومُونَ إِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِى يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَـنُ مِنَ الْمَسِّ ذَ لِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَواْ وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَواْ فَمَن جَآءَهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَى فَلَهُ و مَاسَلَفَ وَأَمْرُهُو إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُوْلَـئِكَ أَصْحَـبُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَــلِدُونَ * يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَواْ وَيُرْبِى الصَّدَقَـتِ وَاللَّهُ لاَ يُحِبُّ كُلَّ كَفَّار أَثِيم * إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّــلِحَـتِ وَأَقَامُواْ الصَّلَوةَ وَءَاتَوُاْ الزَّكَوةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ * يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِىَ مِنَ الرِّبَواْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ * فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ فَأْذَنُواْ بِحَرْب مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَ لِكُمْ لاَ تَظْـلِمُونَ وَلاَ تُظْـلَمُونَ.بقره، آيه 275 ـ 279.

كسانى كه ربا مى خورند، ]از گور[ بر نمى خيزند، مگر مانند برخاستن كسى كه شيطان بر اثر تماس، آشفتهْ سرش كرده است. اين، بدان سبب است كه آنان گفتند: «دادوستد، صرفاً مانند رباست»، حال آن كه خدا، دادوستد را حلال، و ربا را حرام گردانيده است. پس هر كس، اندرزى از جانب پروردگارش بدو رسيد و ]از رباخوارى [باز ايستاد، آنچه گذشته، از آنِ اوست و كارش به خدا واگذار مى شود، و كسانى كه ]به رباخوارى [باز گردند، آنان، اهل آتش اند و در آن، ماندگار خواهند بود.

خدا از ]بركت[ ربا مى كاهد و بر صدقات مى افزايد، و خداوند، هيچ ناسپاسِ گنهكارى را دوست نمى دارد. كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و نماز برپا داشته و زكات داده اند، پاداش آنان، نزد پروردگارشان براى آنان خواهد بود، و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مى شوند. اى كسانى كه ايمان آورده ايد، از خدا پروا كنيد; واگر مؤمنيد، آنچه از ربا باقى مانده است، واگذاريد و اگر چنين ]نكرديد[، به جنگ با خدا و فرستاده وى برخاسته ايد، و اگر توبه كنيد، سرمايه هاى شما از خودتان است. نه ستم مى كنيد و نه ستم مى بينيد.

‌4- وَما اتَيْتُمْ مِنْ رِباً لِيَرْبُوا في اَموالِ النّاسِ فَلايَرْبُوا عِنْدَالله... آيه 39 سوه روم

و آن سوديکه شما به رسم ربا داديد که بر اموال مردم ربا خوار بيفزائيد نزد خدا هرگز نيفزايد.

5- يَمْحَقُ اللهُ الرّبوا و يُرْبي الصَدقاتِ وَاللهُ لا يُحِبُّ کُلَّ کَفّارِ اَثيم. آیه276 سوره بقره

خداوند بي برکت نموده ربا را، و نمو و زيادتي داده صدقات و نظير آنرا، خداوند دوست ندارد مردم سخت بي ايمان گنه پيشه را .

ربا در منظر احاديث اهل بیت علیهم السلام :

( وسائل الشيعة جلد 18 )

1- بلغ أبا عبدالله(علیه السلام) عن رجل أنَّه كان يأكل الربا و يسميه اللباء، فقال: لئن أمكننى الله منه لأضربن عنقه.

به امام صادق(علیه السلام) خبر رسيد كه مردى رباخوارى مى كند و آن را «آغوز» مى نامد. فرمود: «اگر خداوند، او را در اختيارم بگذارد، گردنش را خواهم زد».

2- پيامبر(صلی الله علیه و آله) در سفارشى به على(عليه السلام)مى فرمايد: يا على! الرّبا سبعون جزأً فأيسرها مثل أن ينكح الرجل أُمه فى بيت الله الحرام.

اى على! ربا، هفتاد كيفر دارد كه آسان ترين آن، مانند آن است كه مرد با مادرش در خانه خدا زنا كند.

3- پيامبر خدا (صلی الله علیه و آله)فرمود: شرّ المكاسب، كسب الرّبا.

بدترين دادوستدها، دادوستد آميخته به رباست.

4- امام صادق(علیه السلام) مى فرمايد: درهم ربا أشدّ عند الله من ثلاثين زنيّة كلّها بذات محرم مثل عمة و خالة.

يك درهم ربا، نزد خداوند، بدتر از سى مرتبه زنا با محارم، مانند عمّه و خاله است.

5- امام صادق(علیه السلام) فرموده است: درهم ربا أعظم عند الله من سبعين زنيّة كلّها بذات محرم فى بيت الله الحرام.

يك درهم ربا، از هفتاد مرتبه زنا با محارم در خانه خدا بدتر است.

6- امام صادق(علیه السلام) فرمود: إذا أراد الله بقوم هلاكاً ظهر فيهم الربا.

هرگاه خداوند، نابودى گروهى را اراده كند، رباخوارى در ميان آنان آشكار مى شود.

7- پيامبر خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود:

ومَنْ أكل الرّبا ملأ الله بطنه من نار جهنّم بقدر ما أكل، وإن اكتسب ]منه [مالا لم يقبل الله منه شيئاً من عمله ولم يزل فى لعنة الله والملائكة ما كان عنه قيراط.

هر كس ربا بخورد، خداوند، شكمش را از آتش جهنّم به اندازه ربايى كه خورده است پُر مى سازد، و اگر از راه ربا درآمدى به دست آورد، خداوند، عملش را نمى پذيرد و تا زمانى كه اندكى از مال ربا نزد او باشد، همواره در نفرين خدا و فرشتگان الهى خواهد بود.

8- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به حضرت علي علیه السلام فرمودند:

-يا علي زماني بر اين مردم مي‌آيد که هيچکس از شر ربا در امان نمي‌ماند و اگر هم ربا خوار نباشد قوائي از ربا دامنگير او خواهد شد. به خدا قسم، ربا در بين اين امت مخفي تر و پنهان‌تر است از جاي رد پاي مورچه در صفا و مروه. بدترين رباها مسخره کردن و کوچک شمردن آبروي مؤمنان است. کسي که ربا را حلال بداند و آنرا بگيرد کافر است و قتلش واجب.

مستدرک جلد 2 صفحه 479

9- پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در حديث 1050 نهج الفصاحه مي‌فرمايند: اَلْآخِذُ وَالْمُعْطي سَواءٌ فِي الّربا.

آنکه ربا مي‌دهد و آنکه مي‌گيرد در گناه برابرند.

10- پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: هر مسلماني مالي را يکبار قرض دهد، مانند اينست که آن مال را دوبار صدقه داده باشد. و باز فرمودند: کسي که به بدهکارش مهلت يا فرصت دهد يا از او صرفنظر کند در سايه رحمت پروردگار قرار خواهد داشت.

11- پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در حديث 2608 نهج الفصاحه مي‌فرمايند: ما اَحَدٌ اَکْثَرَ مِنَ الرّبا اِلّا کانَ عاقِبَةِ اَمْرِه اِلي قِلَّةِ.

هر که ربا فراوان خورد سرانجام او به فقر انجامد. بدان که ربا حرام است و از گناهان کبيره است و از گناهاني است که خداوند براي رباخوار وعده جهنم داده است و ربا در لسان همه پيامبران و کتب آسماني حرام مي‌باشد.

12- امام باقر علیه السلام : «يُستتابُ آكل‏الرّبا، كما يُستتابُ من الشرك؛ ...

ربا خوار را چنان بايد توبه داد كه مشرك را توبه مى‏دهند».

13- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودند: زمانيکه مرا به آسمانها بردند عده‌اي را ديدم که مي‌خواهند از زمين بلند شوند نمي‌توانند، به طوري شکمشان بزرگ شده بود که قادر به نشستن و برخاستن نبودند، به جبرئيل گفتم: اينها چه کساني هستند جبرئيل عرض کرد:‌اينها ربا خوارانند.

14- در کتاب نهج البلاغه خطبه 156 حضرت علي علیه السلام مي فرمايند :

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به من فرمودند: اي علي اين مردم پس از من بوسيله ثروتشان مورد آزمايش قرار مي‌گيرند. 1- ديندار بودن خود را منتي بر خدا قرار مي‌دهند و با اينحال انتظار رحمت الهي را دارند. 2- از قدرت و خشم الهي خود را در امان مي‌بينند. 3- حرام او را با شبهات دروغين و هوسهاي غافلانه حلال مي‌شمارند. 4- شراب را « نبيذ» مي‌آشامند. 5- رشوه را به نام هديه مي‌گيرند. 6- ربا را به نام معامله حلال مي‌دانند.

15- امير مؤمنان على علیه السلاممى‏فرمايد: لعن رسول الله (صلی الله علیه و آله) الربا و آكله و بايعه و مشتريه و كاتبه و شاهديه ؛

لعن فرمودند رسول خدا (ص) : ربا و خورنده ربا و فروشنده ربا و مشتري ربا، و نويسنده ربا و دو شاهد آنها را.

پيامبر گرامى اسلام (صلی الله علیه و آله) در اين روايت «ربا» و پنج طايفه را - كه در ارتباط با ربا هستند - لعنت كرده است:

1- كسى كه ميهمان ربا خوار مى‏شود و از غذايى كه از پول ربا تهيّه شده است با علم و آگاهى استفاده مى‏كند.

2- ربا خوار 3- ربادهنده‏ 4- كسى كه ربا را محاسبه مى‏كند 5- شهود قرارداد ربا.

16- قال على (علیه السلام): «خمسة اشياء تقع بخمسة اشياء ولا بد لتلك الخمسة من النار: من اتجر بغير علم فلا بدله من اكل الربا، ولابد لا كل الربا من النار؛

حضرت على (علیه السلام) فرمودند: پنج چيزعلت پنج چيز است و سرانجام اينها جهنّم است: 1- تجارت و كسب بدون آگاهى از احكام فقهى آن سبب ربا خوارى و منتهى به آن مى‏شود و ربا خوار حتماً در دوزخ خواهد بود»

اعمال مهم شب نيمه شعبان

اولين كارى كه سالك بايد در اين شب انجام دهد اين است كه از لذت و آسايش دنيا در اين شب چشم پوشى نمايد. و آنگاه براى استفاده بيشتر از آن و تصحيح اعمال خود ؛ بايد فرض كند كه شب خداحافظى او با اين دنيا و تمام اعمال بوده و فرداى آن روز قيامت است ...

بیانات علامه مصباح یزدی در مورد اینکه شیطان برای گمراهی انسانها، از ابزارهای فریبنده، خوش ظاهر و جذاب استفاده می کند .

حجم : 812 كيلوبايت / فرمت mp3

كليپ صوتي

مستقيم  /  download

متن مناجات شعبانیه:

در اعمال هر روز ماه شعبان است که بخواند  مناجات مرویه از ابن خالویه را که نقل کرده و گفته این مناجات حضرت امیرالمومنین و امامان از فرزندان او علیهم السلام است :

دریافت فایل صوتی

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعَوْتُكَ وَ اسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ وَ أَقْبلْ عَلَيَّ إِذَا نَاجَيْتُكَ و ....

خدايا! بر پيامبر و دودمان پاكش درود فرست، و آنگاه كه تو را مي‏خوانم و صدايت مي‏زنم، صدا و دعايم را بشنو و اجابت كن،و آنگاه كه با تو نجوا مي‏كنم، بر من عنايت كن....

فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِينا لَكَ مُتَضَرِّعا إِلَيْكَ رَاجِيا لِمَا لَدَيْكَ ثَوَابِي

من از همه به سوي تو گريخته و در پيشگاه تو ايستاده‏ام،در حالي كه دلشكسته و نالان درگاه توام و به پاداش تو اميدوار.

وَ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَ تَخْبُرُ حَاجَتِي وَ تَعْرِفُ ضَمِيرِي وَ لا يَخْفَي عَلَيْكَ أَمْرُ مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ وَ مَا أُرِيدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِي وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِي وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِي

آنچه را در دل من مي‏گذرد مي‏داني، از نياز من آگاهي، ضمير و درونم را مي‏شناسي و فرجام و سرانجام زندگي و مرگم از تو پنهان نيست. آنچه را كه مي‏خواهم بر زبان آورم و از خواسته‏ام سخن بگويم و به حسن عاقبتم اميد بندم، همه را مي‏داني.

وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِيرُكَ عَلَيَّ يَا سَيِّدِي فِيمَا يَكُونُ مِنِّي إِلَي آخِرِ عُمْرِي مِنْ سَرِيرَتِي وَ عَلانِيَتِي وَ بِيَدِكَ لا بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَ نَقْصِي وَ نَفْعِي وَ ضَرِّي

در آنچه تا پايان عمرم و از نهان و آشكارم خواهد بود، قلم تقديرت نافذ و جاري است و افزوني و كاهشم و سود و زيانم، تنها به دست توست.

إِلَهِي إِنْ حَرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْزُقُنِي وَ إِنْ خَذَلْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُنِي

خدایا! اگر محرومم سازي، كيست كه روزيم دهد؟ و اگر خوارم كني، كيست كه ياريم كند؟

إِلَهِي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ

خدايا! از خشم و فرا رسيدن غضبت، به خودت پناه مي‏آورم.

إِلَهِي إِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ

خدايا! اگر شايسته رحمت تو نيستم، تو سزاواري كه رحمت گسترده‏ات را بر من عطا كني.

إِلَهِي كَأَنِّي بِنَفْسِي وَاقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ فَقُلْتَ [فَفَعَلْتَ‏] مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِي بِعَفْوِكَ

خدايا! گويا چنانم كه در پيشگاه لطف تو ايستاده‏ام و سايه‏سار توكل نيكويم بر من بال گشوده و آنچه را تو شايسته آني گفته‏اي و مرا در هاله‏اي از بخشايش خويش پوشانده‏اي.

إِلَهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَي مِنْكَ بِذَلِكَ

خدايا! اگر ببخشايي، كيست كه از تو سزاوارتر به عفو باشد؟

وَ إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَ لَمْ يُدْنِنِي [يَدْنُ‏] مِنْكَ عَمَلِي فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَيْكَ وَسِيلَتِي

و اگر اجلم فرا رسيده و كار شايسته‏اي نداشته‏ام كه مرا به تو نزديك سازد، اعتراف به گناه را وسيله آمرزش تو ساخته‏ام.

إِلَهِي قَدْ جُرْتُ عَلَي نَفْسِي فِي النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَيْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا

خداوندا! با مهلت و ميداني كه به نفس داده‏ام، بر خويش ستم كرده‏ام، پس اگر مرا نيامرزي، پس واي بر من.

إِلَهِي لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَيَّ أَيَّامَ حَيَاتِي فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنِّي فِي مَمَاتِي

خدايا! همواره در طول زندگي، از لطف و احسانت‏برخوردار بوده‏ام، پس از مرگ هم، لطف خويش از من دريغ مدار.

إِلَهِي كَيْفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لِي بَعْدَ مَمَاتِي وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِي [تُولِنِي‏] إِلا الْجَمِيلَ فِي حَيَاتِي خدايا! چگونه مايوس باشم از اينكه پس از مرگ هم نگاه لطف و احسان تو بر من خواهد بود، در حالي كه در طول حياتم، با من جز احسان و نيكي نكرده‏اي.

إِلَهِي تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ

خدايا! كار مرا آنگونه به سامان برسان كه تو سزاوار آني (نه آن سان كه من در خور آنم).

وَ عُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلَي مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ

و با بزرگواريت، به من عنايت كن، بر گناهكاري كه در لجه جهل خويش فرو رفته است.

إِلَهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوبا فِي الدُّنْيَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَي سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ فِي الْأُخْرَي [إِلَهِي قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَيَ‏] إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ فَلا تَفْضَحْنِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَي رُءُوسِ الْأَشْهَادِ

در دنيا گناهاني را بر من پوشانده‏اي كه در آخرت، نيازمندترم كه پرده پوشش خود را بر آنها افكني. خدايا! چون گناهانم را پوشاندي و بر هيچ يك از بندگان شايسته‏ات فاش نساختي، بر من نيكي كردي، خدايا، پس در روز قيامت نيز رسواي خلايقم مگردان.

إِلَهِي جُودُكَ بَسَطَ أَمَلِي وَ عَفْوُكَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِي

خدايا جود و بخشش تو، دامنه آرزوهايم را گسترده است و بخشايش تو، برتر از عمل من است.

إِلَهِي فَسُرَّنِي بِلِقَائِكَ يَوْمَ تَقْضِي فِيهِ بَيْنَ عِبَادِكَ خدايا! آن روز كه ميان بندگانت‏به داوري مي‏پردازي، با ديدار چهره رافت‏خود، مسرورم ساز.

إِلَهِي اعْتِذَارِي إِلَيْكَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرِي يَا أَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ الْمُسِيئُونَ

خدايا! پوزش‏طلبي من به درگاهت، عذرخواهي كسي است كه از عذرپذيري تو بي‏نياز نيست، پس عذرم را بپذير، اي كريمترين بزرگواري كه زشتكاران، به درگاهش عذر گناه مي‏برند.

إِلَهِي لا تَرُدَّ حَاجَتِي وَ لا تُخَيِّبْ طَمَعِي وَ لا تَقْطَعْ مِنْكَ رَجَائِي وَ أَمَلِي

پروردگار من! حاجت و نيازم را رد مكن و دست اميد و آرزويم را از درگاه خويش، كوتاه مگردان.

إِلَهِي لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِي لَمْ تَهْدِنِي وَ لَوْ أَرَدْتَ فَضِيحَتِي لَمْ تُعَافِنِي

خداوندا! اگر مي‏خواستي خوارم كني، هدايتم نمي‏كردي. و اگر مي‏خواستي رسوايم سازي، از عقوبت دنيا معافم نمي‏كردي.

إِلَهِي مَا أَظُنُّكَ تَرُدُّنِي فِي حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمُرِي فِي طَلَبِهَا مِنْكَ خدايا! باور ندارم كه در حاجتي دست رد به سينه‏ام بزني، حاجتي كه عمر خويش را در پي آن گذراندم و عمري از تو طلبيدم.

إِلَهِي فَلَكَ الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا يَزِيدُ وَ لا يَبِيدُ كَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَي

خدايا! ستايش ابدي و ثناي سرمدي تنها از آن توست، سپاسي همواره فزاينده و بي‏كم و كاست، آنگونه كه تو دوست داري و مي‏پسندي.

إِلَهِي إِنْ أَخَذْتَنِي بِجُرْمِي أَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ

خدايا! اگر مرا به جرمم بگيري، دست‏به دامان عفوت مي‏زنم.

وَ إِنْ أَخَذْتَنِي بِذُنُوبِي أَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ

و اگر مرا به گناهانم مؤاخذه كني، تو را به بخشايشت‏بازخواست مي‏كنم.

وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّي أُحِبُّكَ

اگر در دوزخم افكني، به دوزخيان اعلام خواهم كرد كه تو را دوست دارم.

إِلَهِي إِنْ كَانَ صَغُرَ فِي جَنْبِ طَاعَتِكَ عَمَلِي فَقَدْ كَبُرَ فِي جَنْبِ رَجَائِكَ أَمَلِي

خدايا! اگر در كنار طاعتت، عملم كوچك است، اميد و آرزويم بزرگ و بسيار است.

إِلَهِي كَيْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَيْبَةِ مَحْرُوما وَ قَدْ كَانَ حُسْنُ ظَنِّي بِجُودِكَ أَنْ تَقْلِبَنِي بِالنَّجَاةِ مَرْحُوما

خدايا! از آستان تو چگونه تهيدست و محروم برگردم، با آنكه گمان نيك من نسبت‏به جود تو، آن است كه نجات يافته و رحمت‏شده مرا باز گرداني.

إِلَهِي وَ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمُرِي فِي شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَ أَبْلَيْتُ شَبَابِي فِي سَكْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْكَ إِلَهِي فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ أَيَّامَ اغْتِرَارِي بِكَ وَ رُكُونِي إِلَي سَبِيلِ سَخَطِكَ

خدايا! عمرم را در رنج غفلت از تو تباه ساختم،جواني‏ام را در سرمستي دوري از تو هدر دادم،خداوندا! آن روزها كه به كرم تو مغرور شدم و راه خشم تو را سپردم، از خواب غفلت‏بيدار نگشتم.

إِلَهِي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ إِلَيْكَ

پروردگارا! من بنده توام و زاده بنده تو. در آستان بزرگيت ايستاده‏ام و كرمت را وسيله تقرب به حضور تو قرار داده‏ام.

إِلَهِي أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَيْكَ مِمَّا كُنْتُ أُوَاجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْيَائِي مِنْ نَظَرِكَ وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْكَ إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ

خدايا! بنده‏اي زشتكارم كه به عذرخواهي آمده‏ام، از نگاه تو شرم نداشته‏ام، اينك از تو بخشش مي‏طلبم، چرا كه عفو، صفت‏بزرگواري توست.

إِلَهِي لَمْ يَكُنْ لِي حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ إِلا فِي وَقْتٍ أَيْقَظْتَنِي لِمَحَبَّتِكَ وَ كَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَكُونَ كُنْتُ فَشَكَرْتُكَ بِإِدْخَالِي فِي كَرَمِكَ وَ لِتَطْهِيرِ قَلْبِي مِنْ أَوْسَاخِ الْغَفْلَةِ عَنْكَ

آفريدگارا! توان آن نداشته‏ام كه از نافرمانيت دست‏شويم،مگر آنگاه كه به عشق و محبت‏خويش بيدارم ساخته‏اي، يا آنگونه بوده‏ام كه تو خود خواسته‏اي. تو را سپاس، كه مرا در كرم خويش وارد كردي و دلم را از آلايشها و كدورتهاي غفلت از خودت را پاك نمودي.

إِلَهِي انْظُرْ إِلَيَّ نَظَرَ مَنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَأَطَاعَكَ

پروردگارا! مرا بنگر، نگاه آنكه ندايش دادي پس پاسخت گفت، و به طاعتش فراخواندي و به ياريش گرفتي پس مطيع تو گشت.

يَا قَرِيبا لا يَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ وَ يَا جَوَادا لا يَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ

اي خداي نزديك; كه از مغروران و فريفتگان دور نيستي،اي بخشنده‏اي كه نسبت‏به اميدواران جود و بخششت، بخل نمي‏ورزي،

إِلَهِي هَبْ لِي قَلْبا يُدْنِيهِ مِنْكَ شَوْقُهُ وَ لِسَانا يُرْفَعُ إِلَيْكَ صِدْقُهُ وَ نَظَرا يُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ

خدايا! مرا قلبي بخش كه شوق و عشق، به تو نزديكش سازد،و زباني عطا كن كه صداقت و راستي‏اش به درگاهت‏بالا رودو نگاهي بخش، كه حقيقتش، زمينه‏ساز قرب به تو گردد!

إِلَهِي إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَيْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِكَ غَيْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ أَقْبَلْتَ عَلَيْهِ غَيْرُ مَمْلُوكٍ [مَمْلُولٍ‏]

خدایا! آنكه به تو معروف گردد، ناشناخته نيست،آنكه به تو پناه آورد، خوار و درمانده نيست،و آنكه تو، به او روي عنايت آوري برده ديگري نيست،

إِلَهِي إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنِيرٌ وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجِيرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِكَ يَا إِلَهِي فَلا تُخَيِّبْ ظَنِّي مِنْ رَحْمَتِكَ وَ لا تَحْجُبْنِي عَنْ رَأْفَتِكَ

خدايا! آنكه از تو راه را يافت، روشن شد و آنكه پناهنده تو شد، پناه يافت،خداوندا! من به تو پناه آورده‏ام، از رحمت‏خويش مايوس و محرومم مساز و از رافت و مهربانيت محجوبم مگردان.

إِلَهِي أَقِمْنِي فِي أَهْلِ وَلايَتِكَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّيَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ

خداوندا! در ميان اولياء خويش، مرا مقام كسي بخش كه آرزوي محبت افزون‏تر تو را دارد.

إِلَهِي وَ أَلْهِمْنِي وَلَها بِذِكْرِكَ إِلَي ذِكْرِكَ وَ هِمَّتِي فِي رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِكَ وَ مَحَلِّ قُدْسِكَ

خدايا! مرا شيفته ياد خود ساز و همتم را در نشاط دستيابي به نامهايت و قرارگاه عظمت و قدست قرار بده.

إِلَهِي بِكَ عَلَيْكَ إِلا أَلْحَقْتَنِي بِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِكَ وَ الْمَثْوَي الصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِكَ فَإِنِّي لا أَقْدِرُ لِنَفْسِي دَفْعا وَ لا أَمْلِكُ لَهَا نَفْعا

خداوندا! تو را به خودت سوگند، كه مرا به جايگاه اهل طاعتت‏برسان و به منزلگاه شايسته و پسنديده خويش، رهنمون باش، كه من، نه مي‏توانم شري را از خويش دور سازم و نه سودي به خويش رسانم.

إِلَهِي أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنِيبُ [الْمَعِيبُ‏] فَلا تَجْعَلْنِي مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ

كردگارا! من، بنده ناتوان و گنهكار توام و برده عيبناك تو، كه بسويت آمده‏ام. پس مرا از آنان مگردان كه چهره لطف خويش از آنان برگردانده‏اي و اشتباهاتشان حجاب بخشايش تو گشته است.

إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الانْقِطَاعِ إِلَيْكَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ حَتَّي تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَي مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ

خدایا! مرا كمال گسستن از غير و پيوستن به خودت عطا كن‏ديده دلهايمان را با فروغ نگاه به خود، روشن سازتا ديده‏هاي بصيرت دل، حجابهاي نور را از هم بر درد و به كانون عظمت‏برسد و جانهاي ما آويخته درگاه عزت و قدس تو گردد.

إِلَهِي وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ لاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَنَاجَيْتَهُ سِرّا وَ عَمِلَ لَكَ جَهْرا

خدايا! مرا از آنان قرار ده كه ندايشان كردي، پاسخت گفتندو نگاهشان كردي، مدهوش جلال تو گشت،با آنان، راز گفتي و نجوا كردي، آشكارا براي تو كار كردند.

إِلَهِي لَمْ أُسَلِّطْ عَلَي حُسْنِ ظَنِّي قُنُوطَ الْإِيَاسِ وَ لا انْقَطَعَ رَجَائِي مِنْ جَمِيلِ كَرَمِكَ

خداوندا! هرگز نوميدي را بر حسن ظن خويش مسلط نساخته‏ام،و هرگز اميدم از كرم نيكو و زيبايت نگسسته است.

إِلَهِي إِنْ كَانَتِ الْخَطَايَا قَدْ أَسْقَطَتْنِي لَدَيْكَ فَاصْفَحْ عَنِّي بِحُسْنِ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ

پروردگارا! اگر گناهان مرا در پيشگاه تو خوار و پست كرده، پس به سبب توكل و اعتماد نيكويم به تو، از من درگذر.

إِلَهِي إِنْ حَطَّتْنِي الذُّنُوبُ مِنْ مَكَارِمِ لُطْفِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِي الْيَقِينُ إِلَي كَرَمِ عَطْفِكَ

آفريدگارا! اگر گناهان، مرا از لطف والاي تو دور ساخته، اما يقين به كرم و عنايتت، آگاه و اميدوارم ساخته است.

إِلَهِي إِنْ أَنَامَتْنِي الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِي الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلائِكَ

خدايا! اگر خواب غفلت، از آمادگي براي ديدارت، باز داشته، معرفت‏به نعمتهاي ارجمندت، بيدارم داشته است.

إِلَهِي إِنْ دَعَانِي إِلَي النَّارِ عَظِيمُ عِقَابِكَ فَقَدْ دَعَانِي إِلَي الْجَنَّةِ جَزِيلُ ثَوَابِكَ

خداوندا! اگر عقوبت‏سنگين تو، به آتش دوزخم فرا مي‏خواند، پاداش فراوانت، به بهشتم دعوت مي‏كند.

إِلَهِي فَلَكَ أَسْأَلُ وَ إِلَيْكَ أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ

آفريدگارا! من از تو مي‏خواهم و تنها به آستان تو دست نياز برمي‏آورم و تو را خواستارم.

وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُدِيمُ ذِكْرَكَ وَ لا يَنْقُضُ عَهْدَكَ وَ لا يَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ وَ لا يَسْتَخِفُّ بِأَمْرِكَ

از تو مي‏خواهم كه بر محمد و دودمانش درود فرستي و مرا از آنان قرار دهي كه همواره به ياد تواند و پيمان تو را نمي‏شكنند و از سپاس تو غافل نمي‏شوند و فرمانت را سبك نمي‏شمرند.

إِلَهِي وَ أَلْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ الْأَبْهَجِ فَأَكُونَ لَكَ عَارِفا وَ عَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفا وَ مِنْكَ خَائِفا مُرَاقِبا

خدايا! مرا به فروغ نشاطبخش عزت خود بپيوند تا تنها شناساي تو باشم و از غير تو روي برتابم و تنها از تو ترسم و بيم تو داشته باشم.

يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ صَلَّي اللَّهُ عَلَي مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيما كَثِيرا.

اي شكوهمند و بزرگوار! بر محمد و خاندان پاكش درود تو باد، و سلام بي‏پايان و بسيار.

پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند : « ماه رجب ، ماه خداست در غایت حرمت و فضیلت .

اگر کسی روزی از این ماه را روزه بگیرد خدای را خشنود و شعله غضب الهی را خاموش نموده است و دری از درهای جهنم به روی او بسته می شود .

ماه رجب ماه استغفار امت من است . رجب را اصّب نیز نامیده اند زیرا که در این ماه ، رحمت خدا بر امت من ریزش می یابد .»

در صحرای محشر که همه دلها نگران و همه چشمها اشکبار است، آوائی در گوشها طنین می اندازد که : « أین الرّجبیون » کجایند کسانی که ماه رجب را محترم شمرده و اعمالی از آن ماه را انجام داده اند . و بدین ترتیب آن افراد، از دیگران جدا شده و به رضوان الهی داخل می شوند.

با توجه به نزدیک شدن به 3 ماه بسیار با برکت رجب، شعبان و رمضان اعمال عبادی این ماه ها را ...

با سلام و عرض ادب

قالب وبلاگ دچار مشکل شده . به زودی تمام لوگوها و لینک ها بازمیگردند .

لوگوی دوستان فردا یا پس فردا دوباره به طور منظم قرار می گیرد

روی عکس زیر کلیک کنید :

عظمت آیت الله قاضی در كلام آيت الله فاطمي نيا

حجم : 1،053 مگابايت / فرمت mp3

دانلود كليپ صوتي

دانلود فايل

-------------------------------------------------------------

سايز بزرگتر عكس

-------------------------------------------------------------

سايز بزرگتر عكس

دانلود کلیپ سخنان زیبای استاد

حتماً ببینید !!!

دو مگابایت (Mb 2)

به گزارش مشرق، ماه مبارک رمضان با همه برکات و فضایل روز به پایان است و عیدی بزرگ را در پیش داریم که آن روز نیز به تنهایی دارای ارزشها و خیرات بسیاری بوده و برای مؤمنان نویدبخش ساعاتی سرشر از معنویت برای دستیابی به برکات بسیار دنیوی و اخروی است .

عید فطر از جمله ایام پر خیر و برکتی است که فضایل بسیاری برای آن ذکر شده و به منظور بهره مندی هرچه بهتر و بیشتر از برکات این روز، اعمالی آمده است:

1- در هنگام غروب آفتاب غسل شود .

2- آن شب به نماز، دعا، استغفار، درخواست از حق تعالى و بیتوته در مسجد احیا گردد.

3- بعد از نماز مغرب و عشاء، نماز صبح و نمازعید فطر ذکر؛" الله اکبر الله اکبر، لا اله الا الله و الله اکبر الله اکبر و لله الحمد الحمد لله على ما هدانا و له الشکر على ما اولانا " گفته شود.

4- بعد از نماز مغرب و نافله آن، دست ها را به سوى آسمان بلند کرده و بگوید:" یا ذاالمن و الطول یا ذاالجود یا مصطفی محمد و ناصره صل على محمد و آل محمد و اغفرلی کل ذنب احصیته وهو عندک فی کتاب مبین." پس به سجده برود و صد مرتبه در سجده بگوید: " اتوب الى الله " پس هر حاجت که دارد از حق تعالى بخواهد که ان شاء الله تعالى بر آورده خواهد شد.

5- زیارت امام حسین (ع) که فضیلت ‏بسیار دارد.

6- ده مرتبه ذکر" یا دائم الفضل علی البریة یا باسط الیدین بالعطیة یا صاحب المواهب السنیة صل علی محمد و آله خیرالوری سجیة واغفرلنا یا ذاالعلی فی هذه العشیة." که از اعمال شب جمعه است، گفته شود.

7- ده رکعت نماز که در شب آخر ماه رمضان اقامه می شود که به صورت پنج نماز دو رکعتی ، درهر رکعت بعد از حمد، سوره توحید ده بارخوانده شود. و در رکوع و سجود ده مرتبه ذکر" سبحان الله والحمدلله ولا اله الاالله والله اکبر" گفته شود. پس از نمازهزارمرتبه استغفار کند و بعد از آن سر به سجده گذارد و بگوید:" یا حی یا قیوم یا ذاالجلال و الاکرام یا رحمان الدنیا والاخرة و رحیمهما یا ارحم الراحمین یا اله الاولین والآخرین اغفرلنا ذنوبنا و تقبل منا صلواتنا و صیامنا و قیامنا."

8- بعد از نماز مغرب و نافله آن دو رکعت نماز بجا آورد، در رکعت اول بعد از حمد هزار مرتبه توحید و در رکعت دوم بعد از حمد، یک مرتبه توحید بخواند. بعد از سلام سر به سجده بگذارد و صد مرتبه ذکر" اتوب الى الله " گفته شود. پس از آن بگوید: " یا ذاالمن والجود یا ذاالمن والطول یا مصطفی محمد صلى الله علیه وآله صل على محمد وآله و افعل بی کذا و کذا و به جاى کذا حاجات خود را بطلبد .

9- چهارده رکعت نماز اقامه کند. بعد از هر دو رکعت سلام دهد و در هر رکعت بعد از حمد، یک بار آیةالکرسی و سه مرتبه توحید خوانده شود. براى هر رکعت، ثواب عبادت چهل سال وعبادت هر که در آن ماه روزه گرفته و نماز خوانده اعطاء می شود.

اعمال روزعید

1- بعد از نماز صبح و نمازعید آن تکبیراتى را که در شب عید ذکر شد، گفته شود.

2- پرداخت زکات فطره پیش از نمازعید.

3- انجام غسل روزعید. که زمان آن بعد از طلوع فجر تا زمان به جا آوردن نمازعید است. در هنگام غسل بگو: " اللهم ایمانا بک وتصدیقا بکتابک واتباع سنة نبیک محمد صلى الله علیه وآله." و پس ازغسل بگو:" اللهم اجعله کفارة لذنوبی وطهر دینی اللهم اذهب عنی الدنس."

4- برای اقامه نمازعید لباس نیکو پوشیده و ازعطر استفاده نمایید.

5- پیش از نماز عید، در اول روز افطار کنى. بهتر آن است که به خرما یا به شیرینى باشد. و

6- اقامه نماز عید.

7- زیارت امام حسین (ع).

8- دعاى ندبه خوانده شود.

اعمال شب آخر ماه رمضان

اعمال عید فطر

مستند « بهجت عارفان » با موضوع پرداختن به خصوصیات اخلاقی و عرفانی

حضرت آیت الله بهجت (ره) از زبان برخی نزدیکان ایشان

نسخه اول : مخصوص تلفن همراه(۳GP)

دانلود قسمت اول با لینک مستقیم (فرمت ۳gp)

دانلود قسمت دوم با لینک مستقیم (فرمت ۳gp)

نسخه دوم : مخصوص کامپیوتر(WMV)

دانلود قسمت اول با لینک غیر مستقیم

دانلود قسمت دوم با لینک غیر مستقیم

در يك جا خداي سبحان ما را مهمان خودش مي‏كند، كه آن ماه مبارك رمضان است ؛ در جاي ديگر ما به مهماني خداي سبحان مي‏رويم كه آن حج و عمره است. گاهي هم خدا مهمان انسان مي‏شود ...

"آيت‌الله جوادي‌آملي " از علماء برجسته حوزه و استاد عرفان و اخلاق، در در ديدار تعدادي از شاهدان زنده عرصه پيكار و جانبازان قطع نخاعي استان مازندران، درباره "نزديكي خدا به انسان "، "مذمت خودبيني " و ... سخن گفتند.

بخشي از سخنان ايشان به شرح زير است:

هر كس كالايي كه داشته باشد و در راه خداي سبحان مصرف كند، خدا آن كالا را مي‏پذيرد و اين اختصاصي به قرآن و اسلام مصطلح ندارد، بلكه همه كتاب‏هاي آسماني و انبياء اين مطلب را آورده‏اند كه "إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآن " يعني خداي سبحان اين حرف را در قرآن و تورات و انجيل فرموده است كه هر كسي بايد براي حفظ حق مبارزه كند.

خداي سبحان هر كالايي را كه مي‏خرد، به اندازه اخلاص صاحب كالا خريداري مي كند.

اميرالمومنين عليه السلام در جواب نامه معاويه نوشتند: اي معاويه! نامه تو به من رسيد. اگر در اسلام خودستايي بد نبود، من مقداري از فضائل خاندان خودمان را ذكر مي‏كردم كه چه كساني هستيم.

وجود مبارك حضرت اميرالمومنين عليه السلام در ادامه اين نامه فرمودند: "خودستايي " كار بدي است ولي "خودستاني " امري پسنديده است.

تنها راه نجات انسان، خودبين نبودن است. ما بايد خود را از پا در بياوريم و بستانيم، نه اين كه خودمان را بستائيم و وقتي "خودي " را كنار گذاشتيم او را مي‏بينيم؛ بنابراين تنها راه نجات ما اين است كه خودبين نباشيم.

اميرالمؤمنين فرمودند: اگر تزكيه نفس قوي نبود، ما خودمان را معرفي مي‏كرديم، ولي الان زبان و قلم ما بسته است و نمي‏توانيم درباره خاندان خودمان چيزي بگوييم، ولي آنچه كه مربوط به شهادت و جانبازي است را شرح مي‏دهم و آن اين است كه معاويه، بدان كه خيلي‏ها در جريان جنگ‏هايي كه در اسلام رخ داده، كشته و جانباز شدند، اما كساني كه از خانواده ما شهيد يا جانباز شدند، خصوصيتي پيدا مي‌كنند.

حضرت فرمودند: عموي من حمزه كه شهيد جنگ احد بود، سيدالشهدا شد؛ برادر من جعفر كه دست‏هايش را در راه خدا داد، "جعفر طيار " شد و خداي سبحان دو بال به جاي دو دست به برادرم داد كه با آن دو بال هم پرواز فرشته‏ها شد.

يك كسي دست مي‏دهد و بال مي‏گيرد، مثل "جعفر طيار " مي‏شود؛ اما يك كسي در دنيا دست دارد و به جاي اين كه از ديگران دستگيري كند، "جعفر فرّار " مي‏شود. هر كسي به فضيلت طيار نائل نمي‏شود. ما ان شاء الله ممكن است اهل بهشت باشيم، ولي اهل پرواز نيستيم؛ آن عزيزاني كه دستشان را در راه خدا دادند در بهشت پرواز مي‏كنند.

خداي سبحان گرچه در همه جا حضور دارد، ولي در دو جا حضورش نزديكتر است؛ در يك جا خداي سبحان ما را مهمان خودش مي‏كند، كه آن ماه مبارك رمضان است و كساني كه اهل روزه و دعاهاي ماه مبارك رمضان باشند جزو مهمانان خدا هستند؛ در جاي ديگر ما به مهماني خداي سبحان مي‏رويم كه آن حج و عمره است و كساني كه اهل طواف و زيارت خانه خدا باشند، جزو مهمانان خداي سبحان هستند.

گاهي هم خدا مهمان انسان مي‏شود. خداي سبحان فرمود كه من مهماني آنهايي كه دل‏هاي شكسته دارند و به هيچ كسي جز خدا اميد ندارند و با من راز و نياز مي‏كنند و از من چيزي مي‏خواهند را مي‏پذيرم.

شما جانبازان عزيز كه سرمايه خودتان را در راه رضاي خدا داديد كه ان شاء الله اهل بهشت هستيد، سعي كنيد در حد فرشته‏ها باشيد. حالا كه اين فضيلت براي شما عزيزان هست و خداي سبحان مهمان شماست، خواسته‏هايتان را با خدا در ميان بگذاريد، ولي برخي از امور را مقدم بدانيد و آن اين است كه اين نظام امانت الهي است و به آساني به دست نيامده؛ گرچه دل‏هاي شما شكسته است، ولي هر وقت شكسته‏تر شد، به حق صديقه طاهره خدا را قسم بدهيد كه اين نظام تا ظهور صاحب اصلي‏اش محفوظ بماند و دشمنان داخل و خارج نسبت به نظام طمع نكنند.

شما از خداي سبحان بخواهيد كه فرزندان ما تا روز قيامت از بهترين شيعيان اميرالمومنين عليه السلام و اولاد ايشان باشند كه اين نعمت از خانواده‏هاي ما نرود و اين بركت از اين كشور گرفته نشود. ذات اقدس اله يقيناً پاسخ شما را خواهد داد، براي اينكه به مهماني شما مي‏آيد و شما مهماندار او هستيد.

مرحوم مهندسی متولد 1332 در شهرستان آباده بود که از محضر اساتید برجسته مانند حضرات آیات حسن زاده آملی، شیخ جواد تبریزی، انصاری شیرازی، جوادی آملی و مشکینی بهره برد.

حضرت آیت الله صافی گلپایگانی با صدور پیامی ضمن دعوت برای غنیمت شمردن فرصت لیله الرغائب، مومنان را به دعا برای مسلمانان کشورهای منطقه فرا خواند.

متن کامل این پیام به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
و قال ربکم ادعونی استجب لکم

عن رسول الله: لله فی ایام دهرکم نفحات الا فتعرضوا لها
نسایم رحمت الهی که همواره و بی انقطاع در وزیدن است در اوقات شریفه و زمانهای خاص بیشترست.
لیله الرغائب شب اولین جمعه ماه شریف رجب یکی از این فرصتهای شریف است که سفارش فرموده‌اند اهل دعا و توجه و معرفت آن را غنیمت شمارند و از برکات آن مستفیض گردند.
چنانکه فرموده‌اند دعا مغز عبادت و بندگی خداوند متعال است: الدعاء مخ العباده
حقیقت عبودیت و پرستش، خدا را خواندن و از خدا خواستن و به درگاه او عرض نیاز و حاجت کردن است.

امید است مومنین این فرصت مبارک را برای تجدید عهد با خدا و توبه و انابه غنیمت شمارند و با توسل و تمسک به ذیل عنایات حضرات معصومین مخصوصا حضرت بقیه الله ارواحنا فد اه در شرایط کنونی برای اعلاء کلمه اسلام وقضای حوایج همه مسلمانان و رفع مشکلات، و نصرت اهل ایمان خصوصا در یمن و بحرین عزیز دعا کنند و از خدا خذلان استکبار جهانی و عوامل و عمال او را در منطقه و دفع شر آل سعود و آل خلیفه را مسئلت نمایند.

انه سمیع الدعاء
5 رجب المرجب 1432
لطف الله صافی

---------------------------------------

اعمال مستحبی لیلةالرغائب

نویسنده کتاب «جلوه‌های پیام الهی در قرآن» با معرفی اعمال مستحبی ویژه «لیلة‌الرغائب» گفت: مجموعه‌ای از برترین مناسک و عبادات در این شب گنجانده شده که از مهم‌ترین آن‌ها نماز 12رکعتی منقول از پیامبر(ص) است.

حجت الاسلام والمسلمین مهدی رستم‌نژاد، عضو هیئت علمی دانشگاه در گفت وگو با فارس به مناسبت فرا رسیدن «لیلة الرغائب» اظهار داشت: برخی عبادات در زمان‌هایی خاص مورد تاکید خداوند متعال بوده و این از اسرار الهی است. ما از دلایل آن آگاه نیستیم و این امور به مسائل عالم تکوین باز‌می‌گردد.

نویسنده کتاب «جلوه‌های پیام الهی در قرآن» با اشاره به اینکه در قرآن کریم برخی ایام‌الله مورد تاکید بیشتر قرار گرفته و از آنها نام برده شده است، تصریح کرد: یاد کردن از این ایام در قرآن کریم مانند «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةٍ مُّبَارَکَةٍ» و یا «وَاذْکُرُواْ اللّهَ فِی أَیَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ» نشان می‌دهد که برخی از روزها از جانب خدا تعیین شده است و زمان در عبادات تأثیر دارد.

وی در پاسخ به این که چرا از عنوان «لیل» به جای «یوم» استفاده می‌شود؛ گفت: شب نسبت به روز، از ارجحیت بیشتری برخوردار است، چرا که با عروج، عرفان و معنویت یک نسبت بسیار نزدیکی دارد و پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم در شب به معراج رفت. همچنین حضرت موسی(ع) چهل شبانه‌روز به میقات رفت، اما قرآن می‌فرماید: «وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِینَ لَیْلَةً» و شب چهل را مطرح می‌کند، چرا که شب رمز و رازی دارد.

نویسنده «شگردهای دین‌ستیزی از نگاه قرآن» در خصوص نکات ممتاز «لیلة الرغائب» بیان داشت: لیلة الرغائب در ماه رجب، به نخستین شب جمعه این ماه اطلاق می‌شود و شب جمعه بین ایام هفته برترین شب بوده و بهترین جایگاه از حیث زمانی را به خود اختصاص داده است.

وی با اشاره به اینکه خداوند در لیلة‌الرغائب، کلکسیونی از اعمال عبادی را برای بشر منظور کرده است، افزود: اگر اعمال این شب را نگاه کنید، می‌بینید که مجموعه‌ای از مناسک و عبادات در آن گنجانده شده است؛ یکی روزه؛ برای درک فضیلت لیلة الرغائب، نماز 12رکعتی، طهارت یعنی غسل، تهجد یعنی شب زنده‌داری، مناجات و ذکر.

نویسنده کتاب «جلوه‌های پیام الهی در قرآن» با اشاره به بهترین ذکر ملائک در «لیلة‌الرغائب» گفت: بهترین ذکر ملائکه در این شب «سبّوح قدوّس رَبّ الْمَلآئکَةِ وَ الروّح» است. همچنین سجده (نزدیک‌ترین حالت بنده به خدای متعال) از جمله اعمال این شب است.

* اعمال مستحبی لیلةالرغائب

محدّث قمى در مفاتیح الجنان در ذیل اعمال ماه رجب برای «لیلةالرغائب» اعمالی را به نقل از رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم بیان می‌کند که به شرح زیر است:

در صورت امکان و بلامانع بودن روزه گرفته شود.

همچنین نماز مخصوصی برای این شب در نظر گرفته شده است که پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم در فضیلت آن می‌فرماید: کسی که این نماز را بخواند، شب اول قبرش خدای متعال ثواب این نماز را با زیباترین صورت و با روی گشاده و درخشان و با زبان فصیح به سویش می‌فرستد.

زمان ادای این نماز بین نماز مغرب و عشا است و باید 12 رکعت نماز اقامه شود که هر دو رکعت به یک سلام ختم می‌شود و در هر رکعت یک مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره قدر، دوازده مرتبه سوره توحید خوانده شود. هنگامی که 12 رکعت به اتمام رسید، 70 بار ذکر «اللّهم صلّ علی محمّد النّبی الاُمّی وعلی آله» گفته شود. پس از آن در سجده 70 بار ذکر «سُـبّوحٌ قدّوسٌ ربّ الملائکة والرّوح» گفته شود. پس از سر برداشتن از سجده، 70 بار ذکر «ربّ اغفر و ارحم و تجاوز عمّا تعلم إنّک انت العلی الأعظم» گفته شود.
سپس می‌توان حاجت خود را از خدای متعال درخواست نمود. ان‌شاء‌الله به استجابت می‌رسد.

 

اِلهی اَلْبَسَتْنیِ اَلْخَطایا ثَوْبَ مَذَلٌتِی وَ جَلٌلَنِی اَلتٌباعُدَ مِنْكَ لِباسَ مَسْكَنَتِی وَ اَمَاتَ قَلْبِی عَظِیمُ جِنایتَیِ فَاَحْیِه بِتوْبَةٍ مِنْكَ یا اَمَلِی وَ بُغْیَتِی وَ یا سُؤْلِی وَِ مُنْیَتِی ...

خدای من !

گناهانم لباس خو اری بر تنم كر ده است و دوری از تو درماندگی را آرایشم شده است. افزونی لجن گناهانم ماهی دلم را میرانده است.

             ای نهایت آ‌رزویم! ای زیباترین مطلوبم! ای تنها پاسخگویم! و ای محبوب دلم!

                                                                         ماهی دلم را با جریان زلال تو به پذیرت زنده گردان.

من اینك با بالهای تواضع به بارگاه تو باز گشته ام و پیشانی خشوع و خواری خویش بر درگاه قدرتت نهاده ام .

اگر از در رحمت خویش برانیم به كدامین در پناهنده شوم و اگر از قلّه رافتت فرو افكنیم به كدامین دامنه بگریزم؟... كه صد  افسوس از خجلت و رسوائیم و... هزار افغان از توشه راهم.

                               از عظیم گناهانم هلاك كننده هایش را ببخش

                                               واز قبیح رازهایم رسوا كننده ها یش را بپوش

                                                              و مرا در گرمای حضور قیامتت از خنك گوارای عفوت بنوش.

خداوندا!

               بلند پرده زیبای گذشتت را بر چشمان گنهكار خسته ام دریغ مكن.

                             خدایا! مر گناهانم را سایه روشن رحمتت بیار و مر عیو بم را ابر پر بار رحمتت ببار ...

          آیا بنده فراری جز به سوی مولای خویش بر می گردد و از خشم كیفر بار او جز در كنار پناه می‌گیرد؟...

معبود من!

           اگر در ورود به بارگاه توبه ات پشیمانی است بعزتت سوگند كه من به این در آویخته ام

                               و اگر استغفار از گناه، تیشه ای مر ریشه گناهان راست، این تیشه استغفار من!

                                     حق خشنودی از آن تست، تویی كه با باران رحمتت  غبار گناهان را از صفحه دل می‌شویی.

خدایا!

          به قدرتت، كه به سویم چشم بگردان. با ابر بردباریت بر بیكران دشت گناهانم بگذر.

                           و علیرغم آنچه فقط تو می‌دانی برسرم دست مدارا بكش.

اِلهِی اَنْتَ اَلَّذِی فَتَحْتَ لِعِبادِكَ بَاباً اِلی عَفْوِكَ سَمَّیْتَهُ اَلتَّوْبَةَ فَقُلْتَ:

« تُوْبُوْا اِلَی اَللَّهِ تَوْبَةً نَصُوْحَاً » فَما عُذْرُ مَنْ اَغْفَلَ دُخُوْلَ اَلْبابِ بَعْدِ فَتْحِهِ...

معبود من!‌

              تویی كه بندگان را به بارگاه عفوت دری گشودی و توبه اش نامیدی و فریاد زدی كه:

                                                           « هلا مرمان به سوی من آیید آمدنی نادمانه و عاشقانه »

                                                                               پس چیست عذر آنكه در را گشاده ببیند و آرام و قرار بگیرد؟

اِلهِی اِنْ كانَ قَبُحَ اَلذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْیَحْسُنِِِ اَلْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ اِلهِی ما اَناَ بِاَوَّلِ مَنْ عَصاكَ فَتُبْتَ عَلَیْهِ وَ تَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَیْهِ...

  خدای من!

  اگر گناه از بنده زشت است، عفو كه از سوی تو زیباست.

                       معبودم!‌ من اولین عیانگر تو نیستم كه بر او بخشیدی و در سایه ابر احسانت بر او باریدی.

                                   ای داننده هر چه نهان و ای زیبا پوشاننده هر آشكار وپنهان!

         تو را میانجی گناهانم و كرم وجودت گزیدم و از میان هر آنچه هست، برای ورود به درگاه رحمتت ترا برگزیده ام.

خدایا! 

           استجابت كن دعای مرا و مسوزان ریشه نهال آرزوی مرا و بپذیر رجعت مرا و بپوشان فصیحت مرا.

                    ای پذیرنده ترین پذیرندگان! و ای پوشنده ترین راز پوشان! و ای مهر گسترترین مهربانان!

 برگرفته از :

شجاعی، سید مهدی، دریافتی از مناجات خمس عشره.

از قبل شنیده بودم که زهد اگر چه مقام بالایی است، ولی در سخنان عرفا، مقام زهد را جزء مراحل ابتدایی عرفان معرفی کرده و حب الله را خیلی بالاتر از مقام زهد میدانند.

وقتی اون اوایل با مناجات خمسة عشر آشنا شده بودم برایم سوال بود که پس چرا "مناجات الزاهدین" در مناجات خمسة عشر جزء آخرین مرتبه از این مناجات است؟! و چرا "مناجات الزاهدین" از "مناجات العارفین" و "مناجات المحبین" هم بالاتر است؟! مگر ائمه علیهم السلام این ترتیب را برای مناجات ذکر نکرده اند؟

جهت یادآوری عرض میشود که ترتیب مناجات خمسة عشر در مفاتیح الجنان بدین شرح است:

مناجات التائبین؛ مناجات الشاکین؛ مناجات الخائفین؛ مناجات الراجین؛ مناجات الراغبین؛ مناجات الشاکرین؛ مناجات المطیعین لله؛ مناجات المریدین؛ مناجات المحبین؛ مناجات المتوسلین؛ مناجات المفتقرین؛ مناجات العارفین؛ مناجات الذاکرین؛ مناجات المعتصمین؛ مناجات الزاهدین.

بعدتر متوجه شدم که این ترتیب را خود مرحوم شیخ عباس قمی، بوجود آورده اند و گویا از این ترتیب اصلا قصد بیان مراحل سلوک را نداشته اند.

لذا اگر بخواهیم منطقی بحث کنیم باید گفت: باتوجه به منازل و مراتبی که علمای اخلاق و عرفان در کتابهایشان ذکر کرده اند (و آن مراتب را از قرآن و روایات و شهود بدست آورده اند)، ترتیب مناجات خمسة عشر اشتباه است و در جزئیات ترتیب آنها باید علمای اخلاق و عرفان صاحب نظر، نظر بدهند.

در همین راستا، چند سال پیش در کتاب مراحل اخلاق تالیف آیت الله جوادی آملی حفظه الله مشاهده کردم که ایشان ترتیب فعلی این مناجات که در مفاتیح آمده را قبول ندارند.

اینک سخنان این فیلسوف فقیه و مفسر کبیر :

با توجه به این مطلب، نتیجه میگیریم که هر دعایی که در کتب ادعیه برای آنها ترتیب ذکر شده است، لزوما ترتیبی از زبان اهل بیت علیهم السلام نبوده و علمای صاحب نظر باید در ترتیب دقیق آنها اظهار نظر کنند؛ مگر مواردی که یقن داریم ترتیب آنها مورد تایید اهل بیت علیهم السلام بوده است.

منبع : وبلاگ بقاء فنا

دوم خرداد حاصل یک تب سیاسی بود که جریان های معاند با نظام اسلامی در صدد بودند تا با موج سواری و استفاده از این موج غیر طبیعی،‌ ریشه تنومند انقلاب اسلامی را درهم تنیده و قبل از آنکه...